کودکی از کنار یک درخت عبور می‌کند و دستش را به تنه آن می‌کشد. در همان لحظه، صدای رعد و برق مهیبی به گوش می‌رسد. کودک با وحشت می‌گوید: «چون من به درخت دست زدم، آسمان عصبانی شد!» این پیوند دادن دو رویداد مجاور به یکدیگر، مصداق کدام نوع از خودمیان‌بینی است؟
دیدنِ جواب
گزینه‌ی ۴: پدیده ای نگر
بررسی گزینه درست (۴ - پدیده‌ای‌نگر): غایی‌نگری پدیده‌ای‌نگر (علیت سحری) زمانی رخ می‌دهد که کودک تصور می‌کند هر چیزی که در «مجاورت» چیز دیگری باشد، حتماً بین آن‌ها رابطه علی (علت و معلولی) وجود دارد. کودک عمل خود (دست زدن) و رعدوبرق را صرفاً به دلیل تقارن زمانی به هم ربط داده است. رد سایر گزینه‌ها: ۱ (جاندارپنداری): تله سؤال! درست است که می‌گوید «آسمان عصبانی شد» (که رگه‌هایی از جاندارپنداری دارد)، اما هسته اصلی استدلال او که عمل خودش را "علت" رعد و برق می‌داند، مصداق بارز علیت پدیده‌ای‌نگر (سحری) است. ۲ (ساخته‌پنداری): غلط است، ساخته‌پنداری یعنی اعتقاد به اینکه پدیده‌های طبیعی را یک انسان یا خدا به صورت فیزیکی ساخته است (مثل کندن کوه). ۳ (علی/غایی نگری): غلط است، غایی‌نگری انگیزشی یعنی قائل شدن هدف مشخص برای پدیده‌ها، نه پیوند دادن دو رویداد نامربوطِ مجاور.
کامنت‌ها
هنوز کسی چیزی نگفته — اولین نفر باش.
ثبت‌نامِ رایگانورود