کودک در محیط با رویدادهای جدیدی مواجه میشود که با ساختارهای شناختی قبلی او در تضاد هستند. این چالش، او را در وضعیت «عدم تعادل» قرار میدهد. آن مکانیسم یا نیروی کلان و همگونکنندهای که باعث میشود کودک برای حل این تعارض، ساختار جدید ابداع کند تا به ثبات برسد، چه نام دارد؟
دیدنِ جواب
گزینهی ۱: تعادل جویی
تعادلجویی (Equilibration) موتور محرک اصلی در نظریه پیاژه است. وقتی کودک در حالت تعارض قرار میگیرد، این «میل به تعادلجویی» است که او را وادار میکند تا ساختارهای شناختیاش را تغییر دهد. تعادلجویی همگونکننده سایر عوامل رشد است. رد سایر گزینهها (تلههای شدید): ۲ (برونسازی): غلط است. برونسازی (انطباق) عملی است که کودک انجام میدهد (تغییر طرحواره)، اما صورتسؤال درباره «مکانیسم کلان و نیروی همگونکننده» پرسیده بود که باعث این تغییر میشود، که همان تعادلجویی است. ۳ (سازش): سازش نتیجه تعادل بین درونسازی و برونسازی است، اما خودِ نیرویِ خارجکننده کودک از تعارض (عدم تعادل) همان تعادلجویی است. ۴ (سازماندهی): این گزینه به فرایند یکپارچه ساختن طرحوارهها در درون ذهن (جدا از محیط) اشاره دارد، در حالی که سؤال به رفع تعارض محیطی اشاره دارد
کامنتها
هنوز کسی چیزی نگفته — اولین نفر باش.
ثبتنامِ رایگانورود