کودکی که شکستن غیرعمدی یک گلدان گران‌قیمت را خطای بسیار بزرگ‌تری از شکستن عمدی یک لیوان ارزان‌قیمت می‌داند، دقیقاً تحت سلطهٔ کدام مفهوم و سازوکار شناختیِ پیاژه در حال قضاوت است؟

گزینه‌ی ۲: مسئولیت عینی

چرا (ب) درست است؟ سنجش ارزش عمل بر اساس «محتوای مادی و نتیجهٔ قابل‌مشاهدهٔ آن» (خسارت فیزیکی) به جای نیت، تعریف دقیقِ اصطلاح «مسئولیت عینی» (Objective Responsibility) است. چرا سایر گزینه‌ها تله هستند و اشتباه‌اند؟ رد گزینه الف (واقع‌پنداری اخلاقی): این قوی‌ترین تله است! واقع‌پنداری اخلاقی، نامِ کلیِ جهان‌بینی کودک در این دوره است (دیدن قانون به عنوان شیء فیزیکی). اما مکانیسم دقیقی که با آن میزان گناه را بر اساس تعداد لیوان شکسته می‌سنجد، زیرمجموعهٔ این جهان‌بینی و نام اختصاصی‌اش «مسئولیت عینی» است. رد گزینه ج (فقدان تعمیم‌پذیری): این گزینه مربوط به ناتوانی کودک در بسط دادن یک قانون به خانه‌ها یا موقعیت‌های دیگر است، نه مربوط به نادیده گرفتن نیت در برابر خسارت مالی. رد گزینه د (دیگرپیروی مطلق): دیگرپیروی نامِ کل مرحله (Heteronomy) است، اما این سوال مشخصاً روی خطای شناختی در هنگام "محاسبهٔ گناه" دست گذاشته که واژه تخصصی آن مسئولیت عینی است.